ماشین زمان

بچه ها معمولا ذهن بلند پروازی دارند، افکارشان را با قوانین و مقررات در بند نمی کنند،تخیلشان قلمروشان است، من هم افکار زیادی در سر داشتم،شاید قشنگ ترینشان این بود که یک ماشین زمان اختراع کنم، البته از این اختراع هدف داشتم،اولین باری که این فکر به ذهنم خطور کرد روز عاشورا بود،اگر یک ماشین زمان اختراع می کردم میتوانستم اسلحه های پیشرفته را به سپاهیان امام حسین(ع ) برسانم و نتیجه ی جنگ چیز دیگه ای می شد، ایده ی جالبی بود ولی آن زمان هنوز نمی دانستم که زمان تسخیر ناپذیر است، مدت ها با این فکر بازی می کردم،حتی یک لیست از خائنین سیاه ،خاین هایی که خیانتشان بسیار تاثیر گذار بوده تهیه کرده بودم که چند تا اسمی که به خاطرم مانده: عمر بن خطاب که همه داستان خیانتش را می دانند، ابراهیم خان کلانتر ،کسی که به لطفعلی خان زند نارو زد ، فتح علی شاه قاجار،که ایران را به چوب حراج گذاشت و... اگر تلاش می کردم می توانستم فهرست بلند بالایی از خیانتکار ها تهیه کنم اما ،اما ای کاش داستان امام علی (ع) و فرزندانش طور دیگری رقم می خورد که مسیر تاریخ تا این خد پر از خیانت های رنگارنگ و ظلم و ستم های ریز و درشت نبود